یک روز یک زندگی یک زن

یکشنبه بیست و نهم اردیبهشت 1387 ساعت 4:0

مهم نیست که حتمن فیلنامه ات پر از اتفاقات ریز ودرشت باشد یا قصه پرملاطی را در دستور ساخت داشته باشی یا از سوپر استارها استفاده کنی فقط کافی است انسان بزرگی باشی تا بتوانی چنین فیلم بزرگی بسازی کافی تمام اجزای فیلم از دید تو بگذرد همین به همین سادگی.                           فیلم قبلی میر کریمی یک شاهکار بود با جزییاتی شگفت انگیز و فیلمنامه دقیق وپراز ریزه کاری ویک تولید عظیم وسخت که هنر کارگردانی میر کریمی را نشان میداد من به شخصه در انتظار فیلم بعدیش بودم ومدام نگران ام با دیدن به همین سادگی نگرانیم رفع شد چون که فیلم در کارنامه سازنده اش یک قدم به پیش بود در این جا هم اول از همه با یک شخصیت روبه رو هستیم مثل خیلی دور خیلی نزدیک ولی با این تفاوت که در ان فیلم با یک خط قصه پروپیمان وکلاسیک طرف بودیم که هر چه جزییات هم در فیلم بود برای پرورش قصه اصلی به کار برده میشد اما این جا فقط همان یک شخصیت را داریم بدون قصه اما چیزی که فیلم را سر پا نگه داشته ونمیگذارد یک لحظه از حالت وریتم خود نیفتد دقت دو فیلمنامه نویس اثر در جزییات است این نگاه مینیاتوری اولین نمودش را در باب شخصیت ها بروز میدهد این که شوهر فیلم یک هیولا نیست ویک انسان معمولی است این که بچه ها انقدر خوب درامدند این که همسایه ها وسایر شخصیت ها (از جمله دوست بوتیک دار طاهره) چقدر به هرچه عمیق تر شدن شخصیت اصلی کمک میکند نشان از همین نگاه ظریف ومینیاتوری دارد نکته دوم مشکل ودرد خود شخصیت اصلی فیلم است که انقدر مهم هست که اصلن کل فیلمنامه رابر پایه ان بچینیم زنی میخواهد خانه خود راترک کند این تمام علت وجودی فیلنامه است پس ما تمام نود وچند دقیقه فیلم را دریک تشویش ونگرانی هستیم که طاهره میرود یا نه پس فیلم نامه تعلیق خوبی هم ایجاد میکند وما تمام این دقایق را همراه جزییاتی هستیم تا وجه تکیاگاه بودن را بیش از پیش روشن کند این یکی از همسایه ها نظرش را در مورد سفره عقد میپرسد همسایه جدید الورود را که حامله اس کمک میمکند وبرایش چای میبرد برای سالگرد ازدواجش تدارک میبیند وغذای مورد علاقه شوهرش را میپزد برایش کادو میخرد اما... تمام این افراد طاهره را درک نمی کنند تا او دلزده از این همه بی وفایی وکور شدن استعدادها از این شهر برود اما...چیزی اورا سلب میکند وان مادر بودن اوست او مثل رویا کاغذ بی خط ایده ها سوپر روشنفکرانه ندارد او معمولی وساده است والبته کاملن ایرانی اما از فیلنامه که بگذریم باید به اجرای درخشان میر کریمی اشاره کنیم که دوربین روی دست وانتخابش توسط او عالی بوده چرا که حسدلهره وتشویش طاهره را عالی دراورده و کاملن معلوم است که میر کریمی چه تسلطی روی فیلم واجزای صحنه داشته ودر واقع قبل از ان یک بار درذهن ساخته اما در پایان اشاره ایی بکنیم به بازی بی نظیر خانوم قاضیانی که حالا طاهره بدون تصور او غیر ممکن است به همین سادگی نشان داد که چه راحت میشود فیلم خوب ساخت فقط کافیست ادم بزرگی باشی به همین سادگی

نوشته شده توسط مازیار وکیلی | موضوع: | لینک ثابت |

هدیه نسل ما

شنبه بیست و هشتم اردیبهشت 1387 ساعت 22:18

همیشه فکر میکردم چیزی در زندگی من هست که بیست سال بعد به بچهایم نشان دهم وبگویم نگاهش کنید این متعلق به نسل ماست نسلی که پراز همه چیز است چیزهایی که پدران ومادران مارا میترساند نسلی که من در انم و به ان افتخار میکنم پر از شورش و شور و عصیان است پر از حرکت و میل و دوست داشتن کم توقع است بر عکس خیلی از چهره های معروف نسلهای قبل که چپ و راست حرف از سطحی بودن جوان ها میزنند وفقط شعار میدهند که طرف جوان ها هستند اما هنوز جایگاه های خودشان راسفت چسبیده اند فکر میکنم نسل من پر از استعداد و حرف های نگفته است و بیشتر از تمام ادمهای نسلهای قبل فحش خورده ومتهم شده ان هم به همه چیز به تنبلی بی عرضگی و بی خیالی بزرگترهای ما خیال میکنند همه کارها را خودشان کرده اند خیال میکنند همه چیزهای خوب متعلق به خودشان بوده و مار ا به بی ارمانی و بی الگویی متهم میکنند. اما من میخواهم از همین جابگویم ماهم برای خودمان چیزهایی داریم نشانه ها وافرادی که به شما هدیه بدهیم ما در سینما برای خودمان امیر قادری را داریم که هیچ از پرویز دوایی کم ندارد که اطلاعاتش حیرت انگیز است و قلمش روان و محسور کننده ما نفس عمیق را داریم که پر از جوانی و عاشقی ونشاط ونیستی عصیان وجوانانه است ما در موسیقی محسن نامجو را داریم خلاق وجوان ومتفاوت با اهنگ های نیش دار وتکان دهنده مادر مطبو عات همشهری جوان را داریم که جوان ها در ان مینویسند  و خوب هم مینویسند وانقدر خوبند که میشود به اندازه یک نماد پاپ وجوانانه ازشان نام برد مادر ورزش حمید سوریان را داریم نابغه کشتی فرنگی که سه طلای جهانی دارد و از لحاظ مرام ومعرفت به تختی کبیر پهلو میزند ما تمام اینها را داریم به اضافه غیرت وشرافت و مردانگی و شور و میل و خواستن که هدیه اش میکنیم به شما پدران و مادران و تمام بزرگترها

نوشته شده توسط مازیار وکیلی | موضوع: | لینک ثابت |

پوزخندبه هستی

جمعه بیست و هفتم اردیبهشت 1387 ساعت 0:5

همین الان داشتم به اهنگ معرکه محسن نامجو گوش میکردم وتازه به لذت پوزخند به جهان هستی پی بردم این که بدونی تو چه جا و شرایط گندی زندگی میکنی ولی به جای غرغر و تیرپ غم ورداشتن بخندی ومسخره کنی خراب کنی وپیش بری یادمونم باشه این خنده از سر خوشحالی نیست از زوردرد این مدلپوزخندها به کائنات من واقعی خودمون رو به خودمون نشون میده همه ما سعی میکنیم پشت نقابی صورتکی چیزی قایم بشیم خودمون رو خلاف ذاتمون یعنی من واقعیمون نشون بدیم کاری که محسن چاووشی با ما میکنه وما هم به اون گوش میدیم چون دوست داریم مخفی باشیم و مخفی هم زندگی کنیم ولی نامجو این جوری نیست واقعی واصله نقابها و حجابها رو کنار میزنه وبه تمام احساسات رمانتیک و سطحی ما پو زخند میزنه ومارو میترسونه چرا چون همه ما انقدر اون تصویر نقاب روی صورتمون رو باور کردیم که واقعیت میترسونتمون ولی نامجو اینجوریه یه پست مدرن اصیل که به جای تلف کردن وقتش روی چیزای کوچیک مثل غمگین خوندن با کلان واژه ها درمافته و ضربه فنیشون میکنه  به عنوان اولین مطلب وب کلاه احترام از سر بر میدارم ومیخوانم بلند هم میخوانم  هو هو مارکوزه من غذای هر روزه من هو هو هرناندز من مراحل سنتز من

نوشته شده توسط مازیار وکیلی | موضوع: | لینک ثابت |

پنجشنبه بیست و ششم اردیبهشت 1387 ساعت 22:29

گاهی شروع میکنی ولی تموم نمیشه یعنی دوست دارم این وب همینجوری باشه توش دوست های زیادی پیدا کنم وکلن زندگی کنم

نوشته شده توسط مازیار وکیلی | موضوع: | لینک ثابت |